کارشناسی ارشد رشته تاریخ ایران اسلامی، دانشگاه پیام نور، تهران
NAHQ/nahq.2024.530072.1007
چکیده
پیشینه و اهداف: حقوق بینالملل به عنوان چارچوبی اساسی برای تنظیم رفتار دولتها، حل منازعات و ارتقای صلح جهانی عمل میکند. این مقاله مروری، نقش حقوق بینالملل را در حفظ صلح جهانی با تجزیه و تحلیل اثربخشی آن در پیشگیری از منازعات، حل اختلاف و سازوکارهای اجرایی بررسی میکند. علیرغم وجود معاهدات، کنوانسیونها و نهادهایی مانند سازمان ملل متحد (UN) و دیوان بینالمللی دادگستری (ICJ)، چالشهایی مانند حاکمیت دولت، عدم تعادل قدرت و عدم رعایت همچنان پابرجاست. روششناسی: این مطالعه با استفاده از روش تحقیق کیفی، مقالات علمی، مطالعات موردی و ابزارهای حقوقی را برای ارزیابی تأثیر حقوق بینالملل بر تلاشهای حفظ صلح بررسی میکند. نتایج: یافتهها نشان میدهد که در حالی که حقوق بینالملل از طریق ابزارهای دیپلماتیک و حقوقی به کاهش منازعات بین دولتی کمک کرده است، اجرای آن به دلیل منافع ژئوپلیتیکی و عدم پایبندی جهانی همچنان متناقض است. این بحث بر نیاز به سازوکارهای پاسخگویی قویتر و اصلاحات در نهادهای حقوقی بینالمللی برای افزایش اثربخشی آنها تأکید میکند. نتیجهگیری: این مطالعه نتیجه میگیرد که حقوق بینالملل برای صلح جهانی ضروری است، اما نیازمند همکاری بیشتر بین دولتها و چارچوبهای نهادی بهبود یافته برای رسیدگی به تهدیدات امنیتی معاصر است.