هدف: هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه نشانه ­های شخصیت نمایشی و طرحواره ­های ناسازگار اولیه با تمایل به جراحی­ های زیبایی در زنان ایرانی بود.
روش شناسی: روش پژوهش توصیفی و ازنوع همبستگی بود. جامعه آماری این پژوهش، شامل تمامی متقاضیان جراحی زیبایی مراجعه کننده به کلینیک های زیبایی و مراکز مشاوره شهر تهران در سال 1403 به تعداد 460 نفر بود که 210 نفر به روش نمونه ­گیری تصادفی ساده بر اساس جدول مورگان به عنوان نمونه انتخاب شد. به ­منظورجمع ­آوری داده ­های پژوهش از پرسشنامه ­های گرایش به جراحی زیبایی در زنان Soheili (2016)، طرحواره Yang  (2005) و اختلال شخصیت نمایشی در زنان Alavi Hijazi  (2017) استفاده شد. داده ­های پژوهش با استفاده از تحلیل آماری رگرسیون چندمتغیره مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند.
یافته­ ها: نتایج حاکی از آن بود که بین نشانه ­های شخصیت نمایشی و طرحواره ­های ناسازگار اولیه با تمایل به جراحی ­های زیبایی در زنان ایرانی رابطه معنادار وجود دارد. بر اساس این یافته­ ها نشانه­ های شخصیت نمایشی 44درصد از تمایل زنان به جراحی زیبایی را پیش ­بینی می­کند (β=0/44)، همچنین نتایج دیگر نشان داد که طرحواره ­های ناسازگار اولیه قابلیت پیش ­بینی تمایل زنان به جراحی زیبایی را دارد (β=0/39).
نتیجه­ گیری: باتوجه به شناخت نشانه­ های شخصیت نمایشی و طرحواره­ های ناسازگار اولیه در زنان متقاضی جراحی زیبایی در این مطالعه، براین اساس ارائه درمان­های روان­شناختی قبل از اعمال جراحی زیبایی توصیه می­شود.