زمینه و هدف: اهمیت و ضرورت آموزش مهارت‌های زندگی زمانی مشخص می‌شود که بدانیم آموزش مهارت‌های زندگی باعث بهبود توانایی‌های روانی- اجتماعی می‌شود. هدف این پژوهش بررسی رابطه بین سلامت روان و مهارت های زندگی با فرسودگی شغلی کارکنان آموزش و پرورش شهرستان نور بود.
روش شناسی: این پژوهش کاربردی از نوع توصیفی همبستگی بود. جامعه آماری این تحقیق شامل کلیه کارکنان آموزش و پرورش شهرستان نور در سال تحصیلی 96-96 بوده و حجم جامعه بر اساس استعلام از اداره آموزش و پرورش شهرستان نور 150 نفر بوده است. برای جمع آوری داده های پژوهش، سه پرسشنامه استاندارد شامل پرسشنامه فرسودگی شغلی مسلش، پرسشنامه سلامت روان (GHQ) گلدبرگ (1978) و پرسشنامه مهارت های زندگی ساعتچی و همکاران مورد استفاده قرار گرفت. استفاده و با استفاده از آلفای کرونباخ تایید شد. برای تجزیه و تحلیل داده ها از نرم افزار SPSS و آزمون های کولموگروف اسمیرنوف، همبستگی اسپرمن و رگرسیون استفاده شد.
یافته ها: تجزیه و تحلیل داده ها نشان داد که بین سلامت روان و مهارت های زندگی و فرسودگی شغلی بر اساس مقادیر (0/812) و (0/149) در سطح 0/05 رابطه وجود ندارد.
نتیجه گیری: با توجه به رابطه مستقیم بین فرسودگی شغلی و سلامت روان و رضایت از زندگی، لازم است به افزایش رضایت کارکنان توجه بیشتری شود. رضایت بیشتر می تواند منجر به ارتقای سلامت روانی کارکنان شود و در نتیجه کارکنانی با سلامت بهتر و عملکرد بالاتر خواهیم داشت. کارکنانی که از شرایط کاری خود راضی هستند نه تنها کمتر در معرض فرسودگی شغلی قرار می گیرند، بلکه به دلیل داشتن سلامت روانی بهتر می توانند بهره وری و کیفیت کار خود را نیز افزایش دهند. بنابراین سازمان ها باید سیاست ها و برنامه هایی را تدوین کنند که منجر به افزایش رضایت و سلامت روانی کارکنان شود، زیرا این امر نه تنها به نفع کارکنان، بلکه به نفع کل سازمان خواهد بود.