زمینه و هدف: توسعه پایدار نظام آموزش عالی که یک سیستم پویا است، مستلزم رشد متوازن، متناسب و متوازن در دو بعد کمی و کیفی به صورت موازی است. بر این اساس، شناسایی و اولویت‌بندی ابعاد کیفیت خدمات آموزشی در دانشکده‌های دانشگاه علوم پزشکی مازندران از اهمیت و ضرورت بالایی برخوردار است.

روش شناسی: پژوهش با رویکرد کمی، به روش میدانی انجام شد و اطلاعات با استفاده از دو مرحله پرسشنامه محقق ساخته گردآوری شد. جامعه آماری شامل کلیه اساتید و دانشجویان دانشکده های دانشگاه علوم پزشکی مازندران در واحد پیامبراعظم شامل 15 استاد و 15 دانشجو جهت شناسایی و اولویت بندی ابعاد کیفیت خدمات آموزشی می باشد. برای تجزیه و تحلیل داده ها از فرآیند تحلیل سلسله مراتبی یا AHP استفاده شد.

یافته‌ها: کیفیت تدریس اساتید دانشکده‌های دانشگاه علوم پزشکی مازندران حدود 0.257 بود و بیشترین تأثیر را در بین مؤلفه‌های اصلی داشت.

نتیجه گیری: برای توسعه یک سیستم آموزشی، ارزیابی کیفیت خدمات آموزشی از متقاضیان آن بسیار مهم است. نتایج تحقیق نشان می دهد که باید به بخش آموزش بالینی توجه ویژه ای شود. و اینکه بخش آموزش بالینی یکی از مراحل حساس آموزش پزشکی است که نقش عمده ای در ایجاد توانمندی های حرفه ای دانشجویان دارد. ارتقای کیفیت آموزش بالینی مستلزم بررسی مستمر وضعیت موجود، شناخت نقاط قوت و اصلاح نقاط ضعف است.