زمینه و هدف: در محیط خانواده، پشتیبانی و گرامی داشتن والدین از تلاش‌های دانش‌آموزان می‌تواند به افزایش کیفیت تحصیلی آنها و الهام بخشیدن هدفگذاری و بهره‌وری تحصیلی کمک کند. هدف از این پژوهش، بررسی رابطه بین سرمایه اجتماعی والدین با پیشرفت تحصیلی دانش آموزان دوم ابتدایی شهرستان رفسنجان بود
روش شناسی: این پژوهش کاربردی با رویکرد توصیفی از نوع همبستگی در سال 1402 انجام شد. جامعه آماری آن را کلیه دانش آموزان دوره دوم ابتدایی شهرستان رفسنجان به تعداد 6914 نفر تشکیل می دادند که براساس جدول کرجسی و مورگان (1970) تعداد 360 نفر با روش نمونه گیری تصادفی– طبقه ای به عنوان نمونه آماری انتخاب شدند. جهت جمع‌آوری داده ها از پرسش نامه سرمایه اجتماعی والدین با 20 سوال و همچنین از نمره آزمون پیشرفت تحصیلی دانش آموزان استفاده شده است. روایی صوری و محتوایی ابزارها به تایید متخصصان رسید و پایایی آنها با استفاده از آزمون ضریب آلفای کرونباخ برای پرسش نامه سرمایه اجتماعی والدین 790/0=α، بدست آمد. جهت تجزیه و تحلیل داده ها از آزمون های همبستگی پیرسون و رگرسیون چند متغیره استفاده شده است.
یافته‌ها: نتایج آزمون رگرسیون نشان داد که سرمایه اجتماعی دانش آموز بیشترین ارتباط را با پیشرفت تحصیلی دانش آموزان دارا  می باشد. بین ابعاد سرمایه اجتماعی والدین (ساختاری درون خانواده، ساختاری بیرون خانواده، شناختی درون خانواده و شناختی بیرون خانواده) با پیشرفت تحصیلی دانش آموزان رابطه مثبت و معناداری وجود دارد.
نتیجه‌گیری:  سرمایه اجتماعی والدین می‌تواند به عنوان یک عامل موثر بر پیشرفت تحصیلی دانش آموزان تلقی شود. این سرمایه شامل ارتباطات اجتماعی و روابط شخصی و خانوادگی است که یک فرد با بخشی از جامعه دارد. برای دانش آموزان، سرمایه اجتماعی والدین نقش مهمی در بالا بردن اعتماد به نفس، خودکنترلی، تعهد به تحصیل و پیشرفت تحصیلی، انگیزه و تفکر انتقادی دارد.